اشعار علی اکبر خرم

21- ستایشِ معبود

ستایشِ معبود

خــدایـــا نــاظِرِ هردو جهانی

اُمــــورِ ظــاهِــر و کـــارِ نـهـانی

بـه فِطرت قدرتِ خود را نمودی

نـــداری کُـفــو ، تَـقـولُ لَن تَرانی

کــریمی چون کـه تـارِ عنکبوتی

نمــودی سَــدِّ عِصمَت ، یک زَمانی

خــداوندی که نیش پَشه ای را

نهادی تیغِ قَهـرَت بَــر چــه جانی

بــه ایجــادِ دو کَون نَبوَد نیازَت

مَـعــونَت از کسی ، چـون پُر توانی

پــدیــد آوردی اَنـــدَر کائناتَت

بَـدایــع را بــه اِبــداعَــت بـه آنی

تـمــایز دادی انسان را زِحیوان

بــه عــقـل و نُطق و اندیشه نشانی

به نورِ علم و دانش صَحنِ گیتی

                               رَســولان بَسته آذیــن ، مــهـربانی