اشعار علی اکبر خرم

22- برخی از صفاتِ مُؤمِنین و مُؤمِنات وجایگاهِ آنها در نزدِ خدا

برخی از صفاتِ مُؤمِنین و مُؤمِنات وجایگاهِ آنها در نزدِ خدا

 

مُؤمنین و مُؤمِنات هست کارشان بَهرِ خدا

چون که بَعدِ خَوفِهِم اَمناً یَکُن حُسنُ الدَّوا

هست دعوت نامة آنان زِعَرشِ کِبریا

 بـــا نِــــدایِ اُدخُلُوا فی جَنَّتی اَو مَرحَبا

غَرقِ نِعمَت مُؤمِنین اند بعد از آن قالو بَلی

فَـلَـهُــم اَجــرٌ اَتَوا مِن رَبِّهِم حُسنُ الجَزا

این خَلایِق کِی شده مَفتون دنیای بَلا

بَــل مَتــاعُ الاخِــرَه خَـیـرٌ بَـهرِ مُرتَضی

صابِرانِ مَکّه و اَهلِ مدینه خوش رضا

                         اِنَّـهُــم مِـن صابِرون ، عِندَ البَلاءِ وَ الاَذی

آگهانِ علم و دین را هست بَصیرَت با صفا

پَس اَطیعُ الّـَـه دِثارٌ ، صـابِرونَ فِی البَلا

مؤمِنان چون گُل خَرامیدَند در عَرش و سَما

اِنَّهُم لایَـفـخُــرون ، بَل یَقصِدوُنَ وَالرِّضا

عارِفانِ حَقّ ، همه بیم و نوید باشد خدا

چون که کانُوا عاهِدُ الَّه ، یَحذِروُنَ مِن خَطا

ای خدای رَحمت و رَحمان ، تو خُرَّم کُن نَظَر

اِنَّــنــی مُسـلِــم اُحِبُّ اَهلَ بَیت وَ الاَولیِا