اشعار علی اکبر خرم

۶- ظرفیَّتِ اِنسان، بهشت در گِرُوِ رضایت حَقّ، جاودانِگیِ رَبّ

ظرفیَّتِ اِنسان

مــا مَـلِـک بــودیم و بالا می رویم

گــرچـه از خـاکیم ، عُلیا می رویم

جسم ما خاک است و روح امرِ خدا

از زمیـن تــا عـرشِ اعلا می رویم

                          

بهشت در گِرُوِ رضایت حَقّ است

     خواهی بِرَسی به دولتِ جاویدان     

حـاصِـل بِنَما رضایِ حَیِّ سبحان

 

جاودانِگیِ رَبّ

ای خــدایِ خــالــِقِ روح و جَسَد

اِی عَـلــیِّ عـالـی ، ای فردِ صَمَد

لــَم یَـلِـد در قُـل هُــوَ اللهُ اَحَــد

از اَزَل بــودی و هسـتـی تـا اَبَــد